Steffest Digitale Pulptuur

My Little DrummerBot

blog@stef.be (Steffest) — Fri, 23 Mar 2012 02:40:47 +0100

Yay! finally took the time to finish a little Arduino project.
It�s a another bot, more specific: a web controlled drummerbot!

Yes yes, the same old trick: web interfaces to physical objects: Me LUVS them.
Give me an Arduino and a browser and I�ll build you your rainbow

Hey, I feel a song comming up!

Tap the drum pattern on your phone and this little bot will rock it!

You control it like most drum computers: you draw the beats on a pattern of sixteen dots, perfectly suited for generic 4/4 rhythms.
There a 8 lines, each controlling 1 servo motor.

Most of the servo�s have a percussion item both on the left and the right, that�s why the pattern buttons have 3 states: off, left, right.
That makes 14 distinct percussion sounds for the drummerbot.

The pattern in the webbrowser is packed into a string, which get send to the Arduino via HTTP.
You can use a wifi module and a http server on the Arduino, or you can use another device attached to the Arduino through a comm port.
The Arduino receives the string, unpacks it back to a pattern and simple loops over the steps controlling each servo.

the "DrummerBot Step Seqeuncer V 0.01 very-much-alpha" page is here

You can also download the Arduino code here.

I must admit: the drums sound a bit dry without amplification though.
I recorded everything into Ableton Live and did the final mix there. (Shocking, right? The videoclip is actually NOT a live performance :-) )

I�m specifically fond of the "Horns"
They are 2 little fans with a servo pushing a piece of plastic against the blades.
A hell of a noise but when you add heaps of fuzz, chorus and overdrive effects they are pretty convincing.
I call them F*CK-YEAH-HORNS

If you want to jam along yourself: hop over this saturday to Barcamp Antwerpen, where I�ll be giving a presentation with/about the bot.

Let�s play!

Leave a comment

Warning! contains facts, analyst says

blog@stef.be (Steffest) — Wed, 14 Mar 2012 23:46:23 +0100

Analyst says that 50% of you will read this blogpost.
How about you, are you reading this post?

This is part 2 of the "How to be a full time tech blogger" series.

I�ve done some extensive analysis myself by reading less then half a dozen blogposts - in specific, 4 blogposts about the analysis of the effect of the new iPad.
Boy Genius reports: "Canaccord Securities analyst Mike Walkley says ..." that "Android tablets can’t compete with the iPad"
Meanwhile, just one day before, the same blog claims that "Analytics firm Strategy Analytics reports ..." that "Android tablets finally dent iPad market share"
At the same time, "global market intelligence and consulting firm IDC" predicts that Android tablets will overtake the iPad in 2016.
Hey, but what do they know, they�re just market intelligence and consulting dudes, not analysts like "Needham analyst Charlie Wolf" who sees that "Apple’s iPad will still dominate tablet market after a decade"

Confusing? not at all, that�s the beauty of it: since everything is an opinion, everybody is right!

Currently I�m writing a whitepaper on a method of analysis of technology related articles aiming to chart the relationship between relevant info and specific vocabulary,syntax and grammar.
I don�t have any hot graphics for you just yet, but I do have some useful insights I�m willing to share:

the amount of the word "analysis" seems directly proportional to the amount of "IMPORTANT RELEVANT INFO" in the article
the location of the word "analysis" is a duality: small to normal amounts of "IMPORTANT RELEVANT INFO" seem to prefer the word "analysis" at the start of the sentence but for the greatest impact, the really big "IMPORTANT RELEVANT INFO" put the word at the end, right after the comma. e.g. "in 4 decades time, plain paper will be completely replaced by electronics, analyst says"
Every "call to action" doubles the "IMPORTANT RELEVANT"-value of the preformentioned IMPORTANT RELEVANT INFO.

Let me clarify that last point.
Every writer knows that every blogpost should end with a big fat "Call to Action" - right?
No post is worth reading - let alone worth writing - without one.
Don�t take my word for it - everybody says so
To really spice up your point, you must engage your readers, pull them in, get them clicking - and the ultimate weapon of choice is "ask them for their opinion so they can be an authorative analyst too" , right?

It�s all a matter of efficiency.
What�s the most time consuming part of writing non-fiction articles?
It�s checking the facts.

Now here it is: the golden tip:
Everytime you write about what someone else says or predicts or sees some interesting correlations happen

You don�t have to hunt for news yourself as someone else already has written it down for you
There are no facts. Ergo: you never can go wrong.
Lifting the simple fact of fact-checking out of the equation, cuts your valuable writing time in half.

That�s not a Win-Win , that�s a Win-Win-Winning!
Cover it up by asking your reader for their analysis and BOOM! the easy-peasy never-wrong instant formula for filling up your tech blog.

Everyone can do it - so can you.

So, What do you think?
Aren�t you glad you�ve read this highly valuable important relevant piece of info?

Leave a comment

NMBS SMS en nog wat acroniemen

blog@stef.be (Steffest) — Mon, 5 Dec 2011 23:39:09 +0100

Allez, nog rap een postje over de NMBS en dan zwijgen we erover.
Jaja, ik weet het: NMBS en SMS zijn geen echte acroniemen, maar wat zou het.

Het werd al een kleine 4 jaar geleden aangekondigd, maar sinds kort zag ik het ook effectief verschijnen op http://m.nmbs.be: "Koop je ticket" bij NMBS mobility.
Niet via een schone PDF met barcode, maar via SMS. Jawel, laagdrempelig en al!

"Pay by phone" daar ben ik wel voor te vinden, vooral omdat het mij meer dan eens overkomt dat ik per ongeluk zonder centen of portefeuille op stap ben.
Maar op stap zonder smartphone? Never.

Direct uitproberen dus!

De afgelopen 2 weken nam ik 12 keer de trein, telkens met 1 overstap en kocht telkens een SMS-ticketje.
Meestal ging dat vlot, maar niet altijd.
Ik kwam 10 keer een (verschillende) conducteur tegen. Op 24 treinen is dat 42%

Van deze 10 conducteurs kreeg ik 10 keer de reactie "Ha, dat is de eerste keer"
Het goede nieuws is dat ze op zijn minst allemaal op de hoogte waren van het bestaan van het SMS ticket, het minder goede nieuws is dat het blijkbaar nog niet veel gebruikt wordt.

Van deze 10 conducteurs kreeg ik 10 keer de reactie "Oei, meneer, dat is wel veel werk om te controleren"

4 conducteurs gingen effectief over tot controle van het ticket.
2 conducteurs slaagden er effectief in het ticket te controleren.
Bij de 2 andere was er steeds een technische defect (van de kaartlezer of de dataverbinding)
2 conducteurs vroegen daarbij effectief mijn identiteitskaart.

Aantal keren effectief gevalideerde SMS tickets t.o.v. het aantal treinen: 8,3%

Van deze 10 conducteurs kreeg ik uiteindelijk 10 keer de reactie "Allez, �t is goe"

Een succes-rate van 100% ... dat is toch niet slecht!
Proficiat NMBS.

Ik stelde ook bij alle 10 conducteurs de vraag "Is dat nu gemakkelijk voor u, dat ik zo�n SMS ticket koop"
Dit waren de types antwoorden.

3x "Voor u wel hé, meneer"
3x "Het is wel veel werk voor ons om te controleren"
2x "Och, �t is weer iets nieuws hé"
1x "Ik zou er toch geen gewoonte van maken, hoor"
1x "Ge zou toch beter een gewoon kaartje kopen"

Ik was eigenlijk beretrots op mijn SMS-ticket.
Wat is er nu heerlijker voor een Geek om zijn smartphone te kunnen flashen in een duidelijk geval van "real-world practical problem solving" ?
De treinbegeleiders deelden mijn enthousiasme precies niet.

Overigens is het niet altijd een goed idee om zo�n SMS ticket te kopen als je al op de trein zit: het kan tot 5 minuten duren voordat je effectief de SMS binnenkrijgt, wat toch wel een hoeveelheid stress met zich meebrengt.
Wat als de treinbegeleider langskomst en de SMS is nog niet aangekomen?

Maar ik stel me eigenlijk de volgende vraag:
Zonder actief "vals te spelen", is het eigenlijk wel een goed idee om een kaartje te kopen voor je op de trein stapt?

Een ticketje kopen op de trein bij de conducteur, dat kan.
Normaal gezien moet je daar 3 euro "aanmaakkosten" voor betalen als je de conducteur vooraf verwittigt, anders 12,50 euro.
Nu woon ik toevallig dicht bij een station waar geen automaat of loket is, dus dan valt die kost weg.
Ik doe erg uiteenlopende trajecten waardoor een abonnement niet voordelig is voor mij, maar laat ons de gemiddelde kost van een rit op 10 euro zetten.
Op een maand tijd doe ik gemiddeld 20 trajecten - zoals gezegd: niet steeds dezelfde.
Stel ik koop altijd een ticket , dat kost mij 200 euro per maand.

Stel ik koop steeds pas een ticket als de conducteur langskomt - de helft van de tijd ben ik dan vertrokken vanuit een station zonder automaat of loket.
Kans op toeslag? 50%
Kans dat ze u effectief 12,50 euro aanrekenen als ge vriendelijk blijft? 17% (empirisch vastgesteld)
De overige 83% betaalt ge 3 euro toeslag.

Gemiddelde toeslag? (12,50*17/100 + (3*83)/100)/2 = (2,125 + 2,49)/2 = 2,30 euro

Dus als ge een conducteur tegenkomt betaalt ge gemiddeld 12,3 euro.
Kans op conducteur? 42% (zie boven)
Dat maakt ((20 trajecten*42)/100) * 12,3 euro = 103,32 euro per maand

Voila: dat is toch een duidelijk bewijs dat ge beter geen ticketje koopt, niet?
Dan spaar ik per maand 96 euro uit.

Stel dat ik nog geen smartphone heb en ik wil toch een SMS ticketje kopen?
Een deftige smartphone kost pakweg 400 euro.
Mobiel internet via Mobile Vikings kost 15 euro per maand.

6 maanden NMBS rijden zonder vooraf ticketjes te kopen bespaart mij 6*96 euro = 576 euro.
6 maanden smartphone + internet kost mij (400 + 6*15) = 490 euro.
Dan heb ik nog 86 euro over.
1 twix in de automaat van een NMBS station kost 80 eurocent, dan kan ik 107 twixen kopen, wat ongeveer 1 twix per traject is. PERFECT! It all adds up!

Conclusie:
Door geen ticketje te kopen bij het opstappen bespaar ik genoeg zodat reizen met de NMBS mij elk half jaar een nieuwe smartphone + internet oplevert.

Daarnaast is er nog de tijdsbesparing door niet te moeten aanschuiven aan het loket.
Een ticket kopen aan het loket kost gemiddeld 2 minuten.
Stel dat 5% van de reizigers geen abonnement heeft.
de NMBS vervoert jaarlijks pakweg 220 miljoen mensen.
Dat zijn 11 miljoen verkochte tickets aan het loket = 22 miljoen verloren minuten = 45.000 werkdagen per jaar dat de reiziger wint.

Voor de treinbegeleider duurt het controleren van een SMS ticket ongeveer 30 seconden, wat maakt dat de NMBS 11.000 werdagen per jaar extra moet investeren om al die tickets te controleren, wat neerkomt op 37 extra full times (OK, er is dan wat minder werk aan de loketten, dus pakweg de helft kan daar dan gerecupereerd worden)

Hoe meer mensen geen ticket kopen aan het loket, hoe meer tijd en geld de reiziger bespaart en hoe meer tijd en geld het de NMBS kost.

NMBS ... I love you!

Leave a comment

Oude radio

blog@stef.be (Steffest) — Sat, 26 Nov 2011 16:37:03 +0100

Cool!
Na minimale reparatie doetie het nog! #ouderadio #1960 #duitsedegelijkheid

het is den deze : een Bernau / Nauen 1133.1-0 die destijds blijkbaar 490 DM koste en we nu 20 euro hebben betaald.

Eigenlijk was het de bedoeling om er een Sonos Play:3 in te verstoppen, maar goed, nu zullen we hem als gewone radio gebruiken, na een half minuutje opwarmen klinkt ie eigenlijk nog verbazen goed.
meer dan dan 50 jaar oud al!

Geweldig eigenlijk, dat die radiotechniek op een halve eeuw geen snars is veranderd.
Of een klein beetje toch: de tuning van de radio gaat maar tot 100 MHz dus de hoofd frequency van Studio Brussel valt net buiten de boot.
Ook schattig dat de Duitse lange golf radiozenders van die tijd netjes op de glazen frontplaat staan - hoe nostalgisch.

(Posted by mobile phone)

Leave a comment

NMBS-Compensat-o-matic

blog@stef.be (Steffest) — Tue, 4 Oct 2011 15:10:55 +0100

Zagen op de NMBS, dat doen we graag en dat doen we veel.
Reizen met de trein is zalig, behalve als je ergens op tijd moet zijn.

Ik reis bijvoorbeeld vaak van Mechelen naar Ekeren.
Een rechtstreekse verbinding: instappen, TV serieke opzetten en een half uurtje later terug uitstappen.
Zalig.
Behalve als het mis gaat.

"Wegens een personen ongeval in Luttre heeft de trein naar Antwerpen Centraal - Essen 35 minuten vertraging."

Kan gebeuren - en niet erg want mijn collectie TV series groeit sneller dan dat ik ze kan kijken.
Zo�n beetje ongeplande vrije tijd is best welkom.

"Wegens een defect aan de seininstallatie kan de trein het station niet inrijden"

Murphy: een ongeluk komt nooit alleen.
Toch neem ik niet de eerstvolgende trein naar Antwerpen want dan moet ik weer overstappen en zo.
Nee, voor mij geen stress, beter wat wachten en rechtreeks rijden.
En zie daar: de trein rijdt binnen en vertrekt, slechts 45 minuten vertraging.

"Wegens te grote vertraging zal deze trein niet verder rijden naar Essen, maar in Antwerpen Centraal direct terugrijden naar Charleroi"

Bummer - nu moet ik toch overstappen, en dan nog wel op een boemeltreintje want de volgende InterCity … heeft ook 45 minuten vertraging.

Jawadde, het is precies de eerste trein sinds lang richting Essen, want er zit wel 50.000 man op.
Niet erg - een beetje socializen met je mede lotgenoten is niet verkeerd.
Alleen jammer dat de trein maar niet vertrekt.

"Wegens een elektrische storing tussen Berchem en Antwerpen zit de bestuurder van deze trein nog vast op een vorige trein"

Allez dan…
Na een halfuurtje socializen is iedereen precies wat uitgepraat en wordt er vooral veel gezucht.
en veel getelefoneerd.
Zo van "Papa, kunt gij mij komen halen" en zo.

26 graden in oktober is fijn, behalve (alweer) als je met 50.000 mensen in een stilstaande trein staat.

De conductrice is zichtbaar opgelucht als ze aankondigt dat de treinbestuurder gearriveerd is en inderdaad: we vertrekken.
Na 2u15 minuten stap ik af in Ekeren - 1u40 minuten vertraging - toch best wel veel - vooral omdat ik het laatste uur als sardien niet eens in de mogelijkheid was een boekske te lezen of een filmpje te zien.

Nu - niet getreurd: de NMBS heeft daar een oplossing voor.
Bij vertragingen van meer dan 60 minuten kun je namelijk een compensatie aanvragen.
Je moet enkel een formuliertje invullen, dat terugbezorgen aan de NMBS en je krijgt de waarde van je ticket terug.
pas op, niet in centen hé, je krijgt een waardebon die je kunt gebruiken om je volgende ticket te kopen.

Een geweldige oplossing, vooral omdat je voor dat formulier allerlei info moet gaan opzoeken, zoals de treinnummers van de treinen die je normaal had genomen, en de treinnummers van de treinen die je uiteindelijk hebt moeten nemen.
Parate kennis, als het ware.
Want wie wil er nu niet - na een dik uur tijd verlies- nog eens een half uur spenderen aan het invullen van een compensatieformulier, right?

"Dat moet toch beter kunnen" - denk je dan als developer.
Per slot van rekening staat al die info die je nodig hebt ergens online, en heeft haast iedereen tegenwoordig zo�n super smartphone die

online gegevens kan opvragen
weet hoe laat het is
weet waar je bent
foto�s kan nemen

PING!
*idee*

De NMBS-Compensat-o-matic app voor op je telefoon

Stel je het volgende scenario voor:

Als je met de trein reist en je merkt dat je vertraging zal hebben, start je de app en je duidt aan naar welk eindstation je moet gaan.
De applicatie begint op dat moment je locatie te loggen en contacteert de geweldige iRail API om na te vragen welke treinen (en treinnummers) je zou moeten nemen en wat je normale aankomsttijd zou zijn.
Constateert de applicatie dat je na een paar minuten nog altijd op je startpunt bent, dan wordt er vanuit gegaan dat je vertraging hebt.
Als je geo-locatie plots wijzigt weet de applicatie dat je op een trein zit en gaat aan de verschillende databanken, zoals railtime.be en iRail vragen welke trein dat zou zijn.
Stel, je positie blijft een paar minuten hangen op een bepaald trein station, dan weet de applicatie dat je waarschijnlijk een overstap aan het maken bent en gaat weer op zoek naar de treininfo.
Als je geo-locatie overeenkomt met je eindstation weet de app dat je bent aangekomen.
Je aankomsttijd wordt gelogd en als de vertraging meer dan 60 minuten bedraagt krijg je een signaal met de vraag of je even een foto wil nemen van je treinticket.
Je krijgt je route met treinnummers en vertragingstijden op je scherm en na je bevestiging wordt alles netjes gepost naar het juist elektronische formulier van de NMBS.

Bedraagt de vertraging minder dan 60 minuten maar meer dan 15 minuten, dan slaat de applicatie dit op voor later: als je namelijk meer dan 20 keer op 6 maanden tijd 15 minuten vertraging hebt wordt dit ook gecompenseerd.

Simpel, automatisch en pijnloos: de klant krijgt waar hij recht op heeft en de NMBS heeft weer extra motivatie om hun treinen op tijd te laten rijden. iedereen content!
Hoera!

Jammer dat ik voorlopig geen tijd heb om de app te maken, maar als er iemand anders goesting in heeft: go ahead!
Het is een applicatie die zijn investering volgens mij snel terugverdient.

Je zou zelfs pro-actief kunnen gaan werken: stel je komt netjes op tijd aan maar op een ander moment van de dag is er wel een vertraging van 60 minuten op je traject .
Voor hetzelfde geld had je daar ook ingezeten, niet?
Dan is het toch niet meer dan redelijk dat de applicatie je daar van op de hoogte brengt zodat je alsnog met je ticketje de compensatie op kunt strijken, nietwaar?
Al was het maar ter compensatie van al die keren dat je net NIET aan die 60 minuten kwam.

Goed idee, nu alleen nog uitvoeren.

De NMBS-Compensat-o-matic - hopelijk ooit op een smartphone in je buurt.

P.S - je kunt natuurlijk al raden wanneer deze lange blogpost is geschreven …. inderdaad!
De vertraging bleef vandaag gelukkig beperkt tot 25 minuten.

De foto hierboven is overgenomen van Nmbs.TV

Leave a comment

Spitting Image

blog@stef.be (Steffest) — Thu, 11 Aug 2011 22:06:21 +0100

een portretje van mijn Ma en mijn Pa

Spitting Image!

Leave a comment

Vakantie Voeten

blog@stef.be (Steffest) — Mon, 1 Aug 2011 13:58:18 +0100

Vakantie is

een paar weken op sandalen rondsleffen zodat ze onwisbaar in je voeten gebruind staan
een paar weken offline zijn en het geen seconde missen
geen plannen maken, behalve dan: "rijden naar daar waar de zon schijnt"
zo ontspannen zijn dat je je niet kunt herinneren of je het laatste uur nog een gedachte hebt gehad
achteloos met je VISA kaart staan zwaaien om pas later - veel later - aan de consequenties te denken
na een paar weken verbaasd terug naar het TV journaal kijken
het thuisgevoel krijgen als je dicht bij de grens Studio Brussel plots terug kunt ontvangen
terug thuis komen en vreemd naar je eigen huis kijken waar je plots al die onaffe hoeken herontdekt
terug voor 1 enkele seconde je computermuis coördinatie moeten zoeken
terug goesting hebben

Leave a comment

whatever versus whatever

blog@stef.be (Steffest) — Fri, 17 Jun 2011 21:32:33 +0100

Marco Arment "translates" (or trashes) The Ars Technica Galaxy Tab 10.1 review.

Translation: Android tablets have managed to copy the iPad�s hardware well enough - the easy part - but have failed to provide good software and significant third-party app choice - the hard part.

So, with similar hardware with similar capabilities selling at similar prices, why should someone choose an Android tablet over an iPad?

Only die-hard Android fans should buy this, and even most of them won�t enjoy it.

Dude, why so narrow minded?
You love your iPad. Good for you.
Why is it so hard to see that other people have other needs, tastes and preferences?
The ongoing Android versus IOS debate is a moot point.
You know that shouting game? 2 groups of kids shouting which is the better color, Red or Blue?
Same thing.
(and FYI, scientific study shows that red seems to have the upper hand )
It�s like arguing which soccer team is better, FS Barcelona or Manchester United.
Which is the better car? BMW or Mercedes ?

In fact: even more scientific studies point out that the love for all things Apple is like a religion
No point in arguing.
People are grasping at whatever they can just to defend "their side": objectivity is for the weak!

I too have my preference and without emotional arguments I can simply observe my own behaviour:
I�m not a die-hard Android fan but I�m a die-hard tablet fan.
I have both an iPad and Android tablets in various sizes.
The iPad is a very nice toy and yet: when I crash in the couch, when I�m on the train, when I�m answering nature�s call in the bathroom, when I�m in a meeting ... it�s an Android tablet that�s with me.
As smooth and fun as the iPad may be, the Android tablets are just more functional and easier for the things I want to do.
I�m not saying an Android tablet is better, I�m saying it�s better suited for me.

If mister Arment can�t see why some people prefer an Android tablet over the iPad then he certainly isn�t troubled with an overly broad perspective.
Oh well, each to his own.

but if we all can agree that this debate is pointless, let�s avoid polluting the interwebs (and my feedreader) with such garbage and focus on building kick ass applications, shall we.
On whatever platform, using whatever technology.

Leave a comment

Mummy Rat

blog@stef.be (Steffest) — Mon, 13 Jun 2011 21:04:27 +0100

En dan vindt er iemand een gemummificeerde rat in de schuur.

Cool Stuff!

Leave a comment

There’s no App for That

blog@stef.be (Steffest) — Fri, 29 Apr 2011 14:31:51 +0100

Even tijd voor een filosofische gedachtengang: die komen nogal snel als je weer een chronisch slaaptekort hebt :-)

Mobile Superstar Brian Fling vraagt zich af of "Mobile web apps" dood zijn.
Hij heeft het over "web apps" die krampachtig proberen om "native apps" na te doen in hun gedrag en uiterlijk.

Hij heeft een punt. meer zelfs: hij heeft volstrekt gelijk.
Maar ergens in zijn gedachtengang maakt hij de sprong dat "native apps" daarom beter zijn omdat je dan tenminste weet op welk platform en welk toestel je zit.
En dat mobile iets helemaal anders is dan web, en dat veel mensen dat niet snappen.

Hum? Dat is een sprong naar de verkeerde kant.
Misschien zit hij zich zo op apps te focussen omdat hij een app developer is, maar mobile is precies hetzelfde dan het web, en het volgt precies dezelfde evolutie.

Het gaat helemaal niet over de apps, het gaat erover dat al je "stuff" continu altijd en overal bereikbaar is als je dat wil.
Het gaat erover dat je niet meer gebonden bent aan je PC of computer om geconnecteerd te zijn met je digitale zelf: het gaat gewoon overal met je mee: Mobiel!

Dat is leuk he: niet meer gebonden zijn aan de hardware: de Cloud is overal en alles is in de Cloud.

Maar wacht,
Als je die redenering volgt, dan is het toch volstrekt idioot dat je je terug gaat vastpinnen op één of ander toestel omdat daar "je apps" op staan?
Als je je telefoon of je tablet of je laptop niet bij hebt, waarom zou je dan ineens "digitaal blind" moeten zijn bij wijze van spreken?
Populaire websites als Facebook, Flickr, Gmail en wat al niet meer zijn toch net zo populair omdat die niet gebonden zijn aan 1 ding?
Ben je even bij een vriend of familie? Snel even je facebook checken: daar moet je geen app voor installeren maar gewoon - hup - een browser open doen.

Ik wil geen apps, ik wil web.
Ik wil eender welk digitaal toestel vast kunnen nemen en daar alles mee doen wat ik wil.
Het gaat niet om de devices, het gaat niet om de interface an de eye candy, het gaat erom wat je er mee doet, dat je geconnecteerd bent met heel je wereld en dat je daardoor een stuk vrijheid hebt die je voor het web niet had.

Daarom dat ik al een hele tijd bezig ben om alles wat ik tegenkom een ze simpel mogelijke webinterface te geven, omdat je dat dan vastkoppeld aan die cloud zodat je er altijd en overal aankunt.
En dat begint verdorie echt goed te marcheren:
Mijn muziek, mijn foto�s, mijn video bestanden en sinds kort ook mijn ebooks, ... mijn afstandsbedieningen en monitor-systemen ... allemaal beschikbaar via het web.
Niet via een app dat je op een device moet installeren, maar gewoon via eendere welke browser op eender welk ding.
het heeft geen mooie interface maar het is simpel en snel, en het maakt dat ze er altijd "gewoon zijn" zonder dat je er bij na moet denken.

Idem voor mijn werkomgeving: die hangt ook in de cloud en bestaat uit een virtuele PC waar al mijn software opstaat en die van overal beschikbaar is via remote desktop.
Ben ik bij een klant: even inloggen via RDP en ik heb alles bij de hand.
Geen dure krachtige laptop nodig: gewoon eender welk ding dat online kan en remote desktop kan opstarten.

Ook daar ben je niet meer gebonden aan de hardware, en dat geeft ook daar weer een vrijheid die je daarvoor niet had.

Ik zou dat zeer graag ook met telefoons willen doen. Er slingeren er hier nogal wat rond, die elk op zich leuk zijn.
Toch sleur ik altijd dezelfde telefoon mee - nog altijd mijn HTC desire - om de banale reden dat daar mijn sim-kaart inzit, waar mijn telefoonnummer en 3G dataverbinding aan verbonden zijn.

Dik onnozel eigenlijk, dat je daardoor dat specifieke toestel altijd bij moet hebben.
Dat is dan weer niet vrij, dat is terug gebonden zijn aan hardware, want zonder dat ding valt veel van je "mobiele digitale vrijheid" in duigen.

Weet je waar ik van droom: dat die simkaarten hun beste tijd gehad hebben en dat er iemand telefoons begint te maken die generisch zijn, een "commodity" dat altijd wel ergens in de buurt is - zoals electriciteit of een bankautomaat - dat je vastpakt als je het nodig hebt en terug loslaat als je er klaar mee bent zodat de volgende het kan gebruiken.

Aan de hand van je biometrische gegevens weet het toestel wie je bent, en als je het vastneemt wordt het voor even "jouw toestel".
Al je instellingen en connecties, meteen beschikbaar na een korte synchronisatie.
Als iemand je wil bereiken, bijvoorbeeld via telefoon, gebeurd dat automatisch via dat toestel.
Je stop het in je broekzak en bent verbonden.
Een dag later neem je argeloos, toevallig, een andere device mee en hop: dat wordt dan jouw toestel zolang je het bij je hebt. Publieke hardware!

Dan heb je terug die vrijheid om weer los te zijn van hardware: het maakt niet uit welk toestel je gebruikt, ze zijn onderling uitwisselbaar en dienen louter om je te verbinden met de cloud.
Die cloud waar heel je identiteit staat, weet je wel, die cloud wat momenteel "het web" heet.

Geef mij maar dat web.
In die visie zijn native apps nu al een dinosaurus van een lang vergeten prehistorie, van in den tijd toen software nog op 1 toestel stond, van den tijd dat je dat nog moest "installeren" ha! ... stel je voor: oermensen.

We zijn er nog niet natuurlijk: sommige telefoons zijn zelfs nog ZO archaisch dat je die eerst aan je PC moet koppelen, met een draad nog wel!
(wat is dat opa? een draad?)
Dan moet je 1 of andere loadzware software op die PC installeren en DAN kun je je gloednieuwe telefoon gebruiken. Jawadde.
Anderen zijn al iets verder: die gebruiken de cloud al: even je account gegevens ingeven, even synchroniseren en hop: al je gegevens zijn daar.

Maar ... we zijn er nog lang niet.
Neem nu die bankautomaten van daarjuist.
Die zijn al geen haar beter want daar heb ik OOK nog altijd mijn bankkaart voor nodig.
Waarom werken die nog niet met vingerafdrukken of irisscans?
Ik kan de keren niet meer tellen dat ik mijn portefeuille vergat en dat ik beroep moest doen op de barmhartigheid der menschen (of terug moest keren)

Ja, niet meer afhangen van specifieke hardware: dat is een mooi streven.
Het is dan niet meer dan logisch dat de volgende stap zich aanbiedt: want eh ... dat menselijk lichaam ... waarvoor heb je dat eigenlijk nog nodig?

Leave a comment