2 more Under-the-Tree sketches.
not good ones.

 


the last one is already way past it's "you-really-should-stop-now" point.
I always know when I cross that line but very rarely actually stop there :-)

2 weeks without internet and gadgets: what a treat! :-)
Sitting under a tree, one of the most relaxing things - for me at least - is drawing. There's something very Zen like in the way the pencil point scratches the surface, leaving a gentle trail that slowly reveals what's been hiding in the paper.
Unintentionally, there's seemed to sneak in some sort of theme in the sketches I made.
Here are 2 of my drawings.
No title as of this moment, we'll see if they ever link together into something meaningful.




All made with my favorite pencil: a black automatic pentel P205A pencil with 5mm HB fillings in my little square sketching journal.  

Zoals bij 95% van Vlaanderen werd er ook hier stevig in de tuin gewerkt.
De lente hing immers in de lucht en dan komt een mens buiten.
Met snoeischaar getogen werden de Catalpa's weer stevig gekortwiekt.
De sporen van deze jaarlijkse mishandeling staan inmiddels diep getekend in hun knoesten, maar het is hun eigen dikke schuld: Ze moeten zo hard ook maar niet groeien.
Sommige takken meer dan 3 meter op een jaar, wat in de lenteperiode soms op 3 tot 4 centimers per dag uitkomt.
Verbazend, ge zou maar eens in slaap durven vallen tegen zo'n boom. Voor dat je het weet bent je ingegroeid.
Ik vraag me trouwens af hoe ik eruit zou zien als ik elk jaar zo toegetakeld zou worden ...

De volledige reeks foto's vind je op http://www.stef.be/foto/knoest

The Battle was Fierce,
But with Cunning Patience and Stamina - I was able to achieve Victory in the first ever web 2.0. AuctionArt .
AuctionArt is an initiative of Belgian artist Jan Leenders, who is also running the Twit2Art project. (see previously)

But what a Devious Counterstrike: Auction Art #2 seems to be a sequel (and in my case, a very true one)
Only one solution: Gentlemen, place your bids !

Ik moet eens stoppen met zulke lange blogposts te schrijven. Pfft
Vandaar even een schaamteloos gepikt dingetje.
De volgende keer dat iemand zich afvraagt welk lettertype deze keer eens te gebruiken, waarom deze niet?

Gemaakt door Craig Ward.

Ik wou dat ik zoiets kon ... (hier meer typografie wonderen)

Het staat als een paal boven water dat kwaliteit in je werk staat of valt met de juiste en goede tools. een timmerman heeft een goede zaag nodig, een gitarist speelt beter op een goede gitaar.
Maar toch hebben minder goede werkinstrumenten zo af en toe hun charme.
Ze leveren een bepaald cachet dat je met de "proffesionele" middelen niet zo snel bereikt.
Neem nu deze foto hiernaast.
Het is geen goede foto, maar wel een interessante, vond ik. Hij is gemaakt met een GSM camera op de standaard settings: autowitbalans, autofocus, autosluitertijd ... zoals je in de EXIF gegevens kunt zien.
En toch heeft ie een sterk overtrokken kleurzweem met veel te veel saturatie en contrast waardoor het wel een speciale sfeer heeft.
Ik ben geen fotograaf, maar weet wel dat je dergelijk effect met een professioneel toestel nauwelijks zonder nabewerking krijgt.
Dat komt natuurlijk omdat een goede camera het beeld gewoon vastlegt zoals het door de optiek naar binnen straalt. Een minder goede camera past uit zichzelf heel wat filters en foefjes toe om het beeld wat op te smukken.


Een ander voorbeeldje dat ik mij nog herinner waren wat foto's van een Tom Waits optreden.
Tijdens het nummer Eyeball Kid ruilde hij zijn zwarte hoedje om voor een glitter exemplaar. Met enkel een reuzespot pal op zijn hoofd kreeg je een super discoball effect wat live verbazend mooi was, maar op een foto moeilijk te vatten is. Ook hier: de foto links is met een dure camera met super snelle sluitertijd genomen, de foto rechts met een mobiele telefoon. De tweede geeft veel meer de sfeer weer terwijl je op de eerste louter een verlichte hoed ziet.


Toevalstreffers natuurlijk, maar toch:
Elk materiaal en elk instrument heeft zo zijn specifieke eigenschappen en als je die goed beheerst kun je met bescheiden middelen tot verbazend krachtige resultaten komen.

Mooi vind ik dat, zo van die mensen die iets banaal nemen en er enkel met menselijke inbreng iets bijzonder mee maken, zoals de bic-tekenaar Juan Francisco Casas of ook wel de UK telefoon verkoper Paul Potts, die de smalende lachjes van iedereen zijn monden veegt als hij de zijne opendoet.

En dan denk ik, zie je wel, het gaat niet om de tools, het gaat om het mannetje.
Wat zou er gebeuren als je een 50 euro GSM camera in de handen van een goede fotograaf stopt, met de opdracht er een week lang mee rond te trekken op zoek naar de beste foto ... zou toch interessante resultaten opleveren ...

Dit gezegd zijnde ... langs de andere kant doet het ook wel deugd als je merkt hoe vlotjes het allemaal gaat als je professioneel materiaal gebruikt. Ach ja, we zijn verwend meneer, maar hopelijk niet in die mate dat het ons blind maakt voor essentie.

Heeft iemand dit concept al in Flash actionscript gemaakt?
Zoniet, dan ga ik dat eens doen denk ik, als kapstok voor een juwelen ontwerp website.
Prachtige demo van Moppi - Samen met Farbrausch 1 van de ikonen van de demoscene. (Waar ik altijd al jaloers op was: Zo'n samengebalde kennis, kunde en creativiteit ... geweldig !)

Hier nog meer Moppi producties

For some time now, I was looking for some fine decoration to enlighten our freshly painted white walls.
I'm a DIY-guy - and that includes the things I like to put on the wall. (Next to the sometimes huge paintings of the kids)
I don't want to call it art - and most certainly not ART - but more like "expression"
But what?
It should be abstract - yet meaningful
It should be playful - yet not too swirly
It should be colorful - but not too much
It should be about me - yet not too geeky in an obvious way
It should be about the idea - not the craft of making it.
a bit like Conceptual Art - but without the big theories, after all .. I hardly take myself seriously that often.

Returning from mobilewebcamp with a head full buzzing ideas - I was fiddling around with the excellent Twistory from Tijs Vrolix.
I made a quick and dirty iCalender parser in asp/VBscript last year to display an Outlook year schedule on a school website, so I tweaked the script somewhat to display the twistory iCalendar output.
Great! an overview of all ones tweets of a full year on one calendar page. Maybe interesting for some future project.

And then it hit me: that's it!
I really like twitter, and it's the perfect not-too-serious input for some graphical views.

The plan: After 1 year of twittering, I'll collect the whole bunch in a 1-year calendar view.
The number of tweets a day get a color, the more tweets, the darker the color.
So you get a grid of colored blocks that represent a full year of your life.
If I would look at it - I'll see that dark spot and remember - Ah yes! that was the webcamp-day - great fun!
Or that was the week I didn't twitter because I was walking the nevada desert .. or something.
Perfect! Geeky, but only if you know what it means and - very important - not to be taken too seriously.
Twitter Art !



Of course twistory has to run for some time to collect data, and mine is only 4 days old. Tijs' twistory goes back 1 month so let's take that as example: week-view, month-view, week-view with less detail, coloured view (which will grow in time)
It's there for your enjoyment - works with all twistory accounts, or with any other iCalendar data for that matter (so you could graphicalise your outlook) - or, as it was meant to do: view your entire twitter backlog on a simple page.

http://www.stef.be/twistoryviewer/



I'll post the iCalendar parsing script after I cleaned it up (a bit)
Any nice ideas for other usages? lemme know!

En alweer een ontwerp voor een affiche!
Voor een tentoonstelling in het kader van het kunstenfestival Liefhebber.
Hieronder de voltooide affiche.


De laatste voordat ik mij PC voor wel 5 hele dagen afzet en eenzaam en alleen achterlaat.
Steffest gaat namelijk op verlof.
Jawel! Echt waar - en dat is zowat voor het eerst sinds - euhm ... 2,5 jaar of zo.
(OK - natuurlijk gaat zijn laptop en zijn Mobiele apparaatjes mee, want in 1 stap helemaal afkicken dat is ERRUG ongezond !)

Nieuwe graphic gemaakt.
Weer voor een affiche
Vannacht opgestaan wegens de slaap niet kunnen vatten en 2 uur later wastie klaar.
Het is toch altijd oppassen met zo'n nachtwerk: soms zit je zo in een roes dat je denkt dat alles lukt, en blijkt het de volgende ochtend toch maar niks te zijn.
En soms komt er wel iets bruikbaars uit en heb je wat werk ingehaald.

Zonde dat er op zo'n affiche altijd een kwak logo's en tekst op moet :-)
De final versie ziet er zo uit - toch wat minder sterk.

Tekenen en schilderen doen de kids altijd graag, maar met dubbel zoveel enthousiasme als we samen iets "groots" ondernemen.
Een schilderij van 120 op 90 centimeter bijboorbeeld - als cadeau voor de officiele opening van een nieuwe kindercreche in Ekeren: Baby-lounge. (die baby is namelijk hun logo)
We hebben ontdekt dat de spotgoedkope pottekes verf van de zeeman eigenlijk wonderbaarlijke leuke eigenschappen heeft, namelijk de transparantie en de viscositeit.
Anders dan met plakkaat verf kun je die zeeman-verf zeker 30 minuten lang blijven mengen, en blijft het altijd transparant, ook al smeert mijn 2-jarige zoon het er centimerdik bovenop.
Hierdoor kun je schier oneindig laagjes blijven toevoegen die de achtergrond altijd laten doorschemeren.
Leuke verf !
Ik heb wat plakband geplakt en de baby getekend, de kids deden al de rest.

Vandaag is aan een lange zoektocht een einde gekomen. Reeds lang tijd had ik een onmiskenbare drang om mijzelf te laven aan de Twix-fontijn. Op eender welk moment van de dag, op eender welke plek: als ik mij even nietig voelde, nam ik een Twix en ik kon er weer tegen.
Dat ritueel is natuurlijk hol en decadent.
Het verraad een leegte in mij die peilloos is, en slechts even gemaskeerd werd door een banaliteit.
Vandaag bereikte ik een eindpunt. De leegte is niet langer leeg, sinds dit summum van Twixheid, deze Twix der twixen, dit ikoon van het idee "Twix".
Wat deze twix alle andere twixen doet overstijgen is, naast zijn goddelijk uiterlijk, natuurlijk de persoon die hem gaf.
Geheel onverwacht, volslagen onvoorwaardelijk en vooral met zo'n ontwapenende charme en enthousiasme dat ik er even stil van werd.
10 minuten stilte, uit respect voor deze perfectie: De übertwix.
Nooit zal Hij uitgepakt worden, dat zou respectloos zijn.
Nooit Zal Hij gegegeten worden, dat zou smakeloos zijn.
Ik giet hem in Epoxy hars en zet hem voor eeuwig en altijd in mijn hart.
(naast zoveel glamour vallen die eveneens in hars gegoten rare bwards toch wat in het niet ...)

Ik buig mijn hoofd in devotie en spreek de volgende woorden recht uit mijn ziel:
Tantieris: bedankt!

Het blijft een terugkerend thema: dode vogels ...
Deze heet geen matthew, maar hoe dan wel?
Dat weet ik nog niet, maar ik draaide er speciaal voor terug om er een foto van te maken, zoals ik met de meeste dode beesten doe.

Zijn kopje en vleugels wiegelde wat weemoedig mee op de wind.
Jammer dat ik slechts een crappy mobieltje bij me had. Waar is de N95 als je hem nodig hebt?

klik om te vergroten.

Our cat brings back some more or less dead things on a regular basis, but this time he really has outdone himself: another Matthew !
Tasty !!

Morbide buitje vandaag:
De laatste voorlopig in de Matthew reeks:

"Matthew na de kat"

page